Пасля Вялікай Айчыннай вайны архітэктары разглядалі Прывакзальную плошчу не толькі як парадную браму сталіцы Беларусі, але і як браму ўсёй краіны Саветаў.
Таму пасля вайны насупраць вакзала былі пабудаваныя два даволі пампезных адзінаццаціпавярховых будынка-вежы-блізняты, злёгку стылізаваныя пад абарончыя вежы старажытнага замка. Комплекс будынкаў атрымаў назву"вароты горада". Сцены былі багата ўпрыгожаны ляпнінай. На верхніх ярусах" пасялілі " скульптуры сялян, рабочых і чырвонаармейцаў. На адной з вежаў Гадзіннік-самы вялікі ў Беларусі (іх дыяметр больш за тры з паловай метры, ім ужо больш за сто гадоў, прывезены ў якасці трафея з Германіі). Сёння ў спалучэнні з сучасным будынкам вакзала яны ствараюць выразны ансамбль.
